Menu
A+ A A-

Στο κυνήγι των δημοτικών συμβούλων

Ξεκινήσαμε λοιπόν 7 Σεπτεμβρίου επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου και οι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν ήδη βγει στο κυνήγι των δημοτικών συμβούλων. Ενα κυνήγι που θα καταλήξει και πάλι στην γκρίνια και στην απογοήτευση των εκλεγμένων πια δημάρχων μετά την 1 Ιανουαρίου 2011.

Πρώτον διότι ελάχιστοι από τους ικανούς της τοπικής κοινωνίας θα αποδεχτούν την πρόταση να εκτεθούν και να ασχοληθούν με τα κοινά της πόλης τους και δεύτερον διότι ακόμη λιγότεροι από τους ικανούς που τελικά θα ενδώσουν και θα ενταχθούν στα ψηφοδέλτια, θα εκλεγούν.

Στα επόμενα δημοτικά συμβούλια θα κυριαρχήσουν και πάλι συνταξιούχοι, γόνοι τέως δημοτικών συμβούλων και άσχετοι τοπικοί επαγγελματίες με μεγάλη πελατεία. Επίσης γιατροί του ΙΚΑ ή συγγενείς τους, κομματάρχες, εφοριακοί και οι συνήθεις ύποπτοι.

Για μια φορά ακόμη τα ψηφοδέλτια θα συγκροτηθούν και τα δημοτικά συμβούλια θα στελεχωθούν με ανθρώπους που ουδεμία σχέση έχουν με απόψεις και ικανότητες.

Και από την 1η Ιανουαρίου θα ξεκινήσουν και πάλη τα συνήθη προβλήματα. Οι δήμαρχοι θα αρχίσουν και πάλι να αισθάνονται μόνοι ισορροπώντας ανάμεσα στις προεκλογικές συμφωνίες και στην ανάγκη για παραγωγή έργου, χωρίς συνεργάτες στηρίγματα και χωρίς ανθρώπους που να μπορούν να δώσουν ιδέες και οράματα.

Και ο λόγος είναι πολύ απλός διαπιστωμένος και ξεκάθαρος. Η εικόνα της τοπικής αυτοδιοίκησης στην κοινή γνώμη είναι πολύ θαμπή και ελάχιστα ελκυστική. Ο κόσμος έχει πολύ χαμηλές προσδοκίες για την αυτοδιοίκηση, ελάχιστες γνώσεις γι αυτήν και πολύ λίγες πληροφορίες. Ο κόσμος ψηφίζει δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους για να καθαρίζουν, να αλλάζουν λάμπες και να κλείνουν και καμιά λακκούβα. Ο κόσμος δεν έχει ιδέα από Γενικό Πολεοδομικό Σχεδιασμό, από ΕΣΠΑ, από ωρίμανση έργων και από ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Ο κόσμος αγνοεί πλήρως τη ύπαρξη της σχέσης τακτικών και εκτάκτων εσόδων, τα τεχνικά δελτία για τις χρηματοδοτήσεις, τα επιχειρησιακά προγράμματα, και τα ετήσια προγράμματα δράσης όπως και τη σημασία τους.

Το μόνο που ακούει ο κόσμος είναι ότι οι δήμαρχοι είναι λαμόγια και ότι στους δήμους γίνεται μεγάλο παιχνίδι με δοσοληψίες και τα σχετικά.

Γι αυτήν την κατάσταση καταλογίζονται δύο κατευθύνσεις ευθυνών.

Η μία αφορά την ίδια την συμπεριφορά των δημάρχων και των συλλογικών τους οργάνων. Οι δήμαρχοι διεκδικούν την αποκέντρωση μέχρι το επίπεδό τους. Αποφεύγουν, φοβόνται και μισούν οποιαδήποτε κοινωνικοποίηση των προβλημάτων και των λειτουργιών των δήμων τους. Αποφεύγουν σαν το διάολο το λιβάνι την συμμετοχή και τις δημοκρατικές διαδικασίες και προτιμούν να ρυθμίζουν τα θέματα κατ’ ιδίαν και στους τέσσερις τοίχους.

Η δεύτερη ευθύνη πέφτει στην νομοθετική εξουσία. Ούτε κι αυτή τολμά να αλλάξει τα δεδομένα και να παραχωρήσει κοινωνικά ερείσματα στους δημάρχους. Ενας νόμος που θα άνοιγε τις δημοκρατικές διαδικασίες, θα υποχρέωνε τους δημάρχους να απολογούνται πραγματικά στην κοινωνία και θα καθιέρωνε εκλογικές διαδικασίες που θα απαιτούσαν ευρύτερες συνεργασίες θα ισχυροποιούσε τελικά τους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών.

Ο Καλλικράτης δεν είχε καμία τέτοια κατεύθυνση στην επιχειρούμενη διοικητική μεταρρύθμιση. Καμία διάταξη ή αλλαγή δεν δίνει εγγυήσεις συμμετοχής και ενδιαφέροντος. Αν και υπάρχουν πολλές διατάξεις που θυμίζουν «δημοκρατία» και «λαϊκή συμμετοχή», για όσους γνωρίζουν, δεν υπάρχει τίποτα ουσιαστικό που να κοινωνικοποιεί την αυτοδιοίκηση. Τίποτα που να την αναβαθμίζει στην συνείδηση του κόσμου.

Η δυνατότητα πρόσβασης μέσω internet ή η δημιουργία θεσμών δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι οι πολίτες θα τρέξουν να μάθουν και να ψάξουν για τα κοινά της πόλης. Και σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να ψάξεις και να μάθεις όμως δεν το γνωρίζει κανένας και δεν το κάνει κανένας.

Η συμμετοχή δημιουργείται μέσα από την ενημέρωση, το σχολείο, την πρόκληση εμπλοκής όλο και περισσότερων πολιτών σε τοπικές υποθέσεις, τα κίνητρα και πάνω από όλα τις υποχρεώσεις αιρετών και υπηρεσιακών παραγόντων που να συνοδεύονται από διατάξεις ακυρότητας.

Η παθογένεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ξεκινάει από τον μειωμένο κοινωνικό έλεγχο και ενδιαφέρον. Εκεί βρίσκεται η λύση και εκεί θα πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους όλοι εκείνη που ενδιαφέρονται γι αυτήν.

Share

Περισσότερα Άρθρα...

  1. Χωρίς game over